മേഘരൂപന്, ആറ്റൂര് രവിവര്മ്മ
സഹ്യനെക്കാള് തലപ്പൊക്കം
നിളയേക്കാളുമാര്ന്ദ്രത
ഇണങ്ങിനിന്നില്; സല്പുത്ര-
ന്മാരില് പൈതൃകമിങ്ങനെ!
നിനക്കെഴുതുവാന് പൂഴി
വിരിപ്പൂ ഭാരതപ്പുഴ
നിനക്കു കാണുവാന് മാനം
നീര്ത്തുന്നു വര്ണ്ണപുസ്തകം
നിനക്കു മഞ്ഞുകുപ്പായം
തുന്നുന്നു തിരുവാതിര
പടിക്കല് വന്നു കൂകുന്നു
പട്ടണിപ്പൊന്നുഷസുകള്
ഇടുങ്ങിയ നിരപ്പായ,
തേഞ്ഞപാതകള് വിട്ടുനീ
ഉന്നതങ്ങളില് മേഘങ്ങ-
ളൊത്തുമേയുന്ന വേളയില്
പൊന്കോലം കേറ്റുവാന് കുമ്പി-
ട്ടീലല്ലോ നിന്റെ മസ്തകം
ഇരുമ്പുകൂച്ചാല് ബന്ധിക്ക-
പ്പെട്ടീലല്ലോ പദങ്ങളും
ഉന്നം തെറ്റാത്ത തോക്കിന്നു-
മായീലാ നിന്നെ വീഴ്തുവാന്
കേമന്മാരോമനിച്ചാലും
ചെവി വട്ടം പിടിച്ചൂ നീ
നീയിന്നാ മേഘരൂപന്റെ
ഗോത്രത്തില് ബാക്കിയായവന് ,
ഏതോ വളകിലുക്കം കേ-
ട്ടലയും ഭ്രഷ്ടകാമുകന്
അണുധൂളിപ്രസാരത്തി-
ന്നവിശുദ്ധദിനങ്ങളില്
മുങ്ങിക്കിടന്നു നീ പൂര്വ്വ-
പുണ്യത്തിന് കയങ്ങളില്
നീ കൃഷ്ണശിലതന് താളം!
വിണ്ണിലോലുന്ന നീലിമ!
ആഴിതന് നിത്യാമാം തേങ്ങല് !
പൌര്ണ്ണമിക്കുള്ള പൂര്ണ്ണത!
അന്ധര് നിന് തുമ്പിയോ കൊമ്പോ
പള്ളയോ തൊട്ടിടഞ്ഞിടാം
എനിക്കു കൊതി നിന് വാലിന്
രോമം കൊണ്ടൊരു മോതിരം
1966
