പാര്ക്കുകള്, ബസ്്സ്റ്റോപ്പുകള്
കോളേജുകള് ...
മൊബെല് ഫോണുകളില്
ശബ്ദമില്ലാത്ത
ക്ലിക്കുകള്
പരിചയപ്പെടുമ്പോള്
പ്രണയം തുടങ്ങുമ്പോള്
പിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോള്
ഓരോ ക്ലിക്ക്
കമ്പ്യൂട്ടറില്
എണ്ണമില്ലാത്ത
ഡബിള് ക്ലിക്കുകള്
ആയിരം കണ്ണുകള്ക്കായി
ഒരൊറ്റ ക്ലിക്ക് .
പിന്നെ,
ഒരു തുണ്ടു കയറില്
റെയില്പ്പാളങ്ങളില്
വിഷക്കുപ്പികളില്
വൈവിധ്യമാര്ന്ന
ക്ലിക്കുകള് .
നടവഴിയുടെ
ഉരഗവടിവുകള്
കരിനീലമാനത്ത്
റിബണ്കൊണ്ട്
ചമച്ചും രസിച്ചും
തെങ്ങുകള്ക്കിടയിലൂടൊരുവള്
ഒഴുകിവരുന്നു.
പുല്പ്പച്ചക്ക് മീതെ
പാവാടപ്പച്ച
പറത്തി വിരിക്കുന്നു
ഇളകിത്തുള്ളി
നുരകുത്തിപ്പതഞ്ഞ്
തിരമാലപ്പച്ചയായ്
പായ തെറുത്ത് പൊങ്ങുന്നു
ഉടല് വിട്ട്
പറന്നു പോകുന്നു
അവളില് നിന്ന്
നൃത്തച്ചുവടുകള്
ഈയലുകളായ്
പിന്നാലെയാരോ
ഉള്ളതായ് ഭാവിച്ച്
പിടിച്ചു പിടിച്ചില്ല എന്ന മട്ടുകള്
വേര്പെടാത്ത കുതറുകള്
കുറുമ്പുകള് ഇഴപാകിയ
അണഞ്ഞുചേരലുകള്
അലിഞ്ഞുതീരലുകള്
അവള് വീട്ടിലേക്ക്
തിരികെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നത്
കാണാനാവും മുമ്പ്
എതിരെവന്ന മഴയുടെ
തുരങ്കത്തിലേക്ക്
കൂകിവിളിച്ചുകയറി
എന്നെയും കൊണ്ട് തീവണ്ടി
മഴയുടെ തുരങ്കത്തില്
അവളും പെട്ടുകാണുമോ?
അടുത്തായികണ്ട ഓലപ്പുര
അവളുടേതായിരിക്കുമോ?
നടവഴിയുടെ നിഴല്
ആകാശത്ത് പകര്ത്തി
മഴയിലെത്ര നേരം
ഇളകിക്കളിക്കാനാവും
ഒരു റിബണിനും
അത് ചന്തത്തില്
ചുഴറ്റുവോള്ക്കും
കൊള്ളരുതായ്മയെ അതിന്റെ തന്നെ പേരു വിളിക്കുന്ന
ഒരു വെറും പക്ഷിയെ എന്തിനു കൊല്ലണം?
അതിന്റെ ഇത്തിരി മാംസം കൊണ്ടു വിളമ്പാനാകുമോ നിശ്ശബ്ദതയുടെ ഒരു സദ്യ?
ഒരു പറവയുടെ ചോരയില് തീരുമോ എതിര്പ്പുകളുടെ കിളികുലം?
അമര്ഷങ്ങളുടെ പഴക്കം ഭൂമിയോളമുണ്ടാകും
ഒരു വേള ഭൂമിയുടെ അമര്ഷമായിരിക്കണം.
അഗ്നിപര്വതങ്ങളുടെ പൊട്ടിത്തുറക്കുന്ന യാചനകള്
പുകഞ്ഞുപുകഞ്ഞുതെറിക്കുന്ന ദ്രവമകുടങ്ങളുടെ സത്യം
അതിന്റെ അടയാളവുമായിരിക്കണം.
ലോകം മുഴുവന് തന്റെ കാല്ക്കലെന്നു കരുതുന്ന അനേകരുണ്ട് എപ്പോഴും.
സ്വന്തം നിഴലുപോലും കാല്ക്കല് നില്ക്കാതെ അവര് മുടിഞ്ഞ കഥയും അനേകമാണ്.
മാടമ്പിമാരുടേത് ഒരു പുരാതന വംശം
ഇരിക്കുന്ന ഇരുപ്പിലും പറയുന്ന വാക്കിലുമറിയാം
ഉറപ്പില്ലാത്ത നീര്ക്കുമിളപ്പരുവം
അവര് ബലത്തിലിരിക്കുമ്പോള്
വിളിപുറത്തു വരുന്നവരുടെ പുച്ഛം
കാറ്റില് പോലും പരന്നിരിപ്പുണ്ടാവും
എന്നാലുമറിയില്ല നിലയില്ലാത്ത ദുരയുടെ അധികാരഭാവം, ശൂന്യതകളെ.
ഒടുക്കത്തെ ചിരി സത്യം ചിരിക്കുന്നു.
പിന്നെ ചരിത്രത്തിന്റെ വായ്ത്തല വേണ്ടാത്ത നീതിയുടെ മൂര്ച്ചയും.
പറയട്ടെ കിളികള് അറിയട്ടെ കഥ ആളുകള്
കുനിച്ചുപിടിച്ച ശിരസ്സുകളില് നിന്നല്ല
നിവര്ന്നുപൊട്ടുന്ന ചിരികളില് നിന്നാണ്
ഉണ്ടായത് ഒരു സഖാവ്
തുറക്കട്ടെ മനസ്സുകള്
വിരിയട്ടെ ആത്മാര്ത്ഥതയുടെ പഴയതും പുതിയതുമായ സുഗന്ധം
ഏതു ദേവാലയത്തില് നിന്നും കച്ചവടക്കാര് കുടിയിറങ്ങണം
പണത്തിന്റെ കിലുക്കത്തില് പൊലിയുന്നതെന്തോ
അതാകുന്നു മനുഷ്യനു വേണ്ടിയുള്ള വിപ്ലവം
ഓര്മ്മകളുണ്ടാകട്ടെ, നിവരട്ടെ ശിരസ്സുകളെല്ലാം.
രണ്ടായ് പകുത്ത വീടിന്റെ നടുവിലത്തെ വര മായട്ടെ
അണിയട്ടെ ആളുകള് ത്യാഗത്തിന്റെ തോല്ച്ചെരുപ്പുകള്
വളരാതിരിക്കില്ല സാഹോദര്യം
മുറിഞ്ഞ വിരലുകള് പതുക്കെച്ചേര്ന്നു വരും പോലെ
ഇത്രയേയുള്ളു കാര്യം ഒന്നുകില് മനുഷ്യനോളം ചെറുത്
അല്ലെങ്കില് മനുഷ്യനോളം വലുത്
അഹങ്കാരത്തിന്റെ വംശാവലികള്ക്ക് ഭാവിയുണ്ടാകുന്ന കാര്യം ഉറപ്പല്ല ഇനിയും
നിലത്തിറങ്ങി നില്ക്കുമ്പോളറിയാം സംശയത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം
നുണകളുടെ കൊട്ടാരത്തില് ആള്പ്പാര്പ്പ് എത്രകാലമുണ്ടാകിലും നന്നല്ല
വഴുക്കുന്ന പ്രതലങ്ങളില് നിന്ന് കാലത്തിന്റെ മുറവിളിയുയരുന്നു
കാറ്റിലെ തിരിപോലെ കെട്ടുപോകാം
മനുഷ്യപ്പറ്റിന്റെ സ്വപ്നദീപങ്ങള്
അതുകൊണ്ട് ഉടഞ്ഞുപോകട്ടെ വിധിവിലക്കുകള്
കൊള്ളരുതായ്മയെ അതിന്റെ പേരുവിളിക്കുന്ന എല്ലാപക്ഷികളും പാടട്ടെ
ഉയരട്ടെ സത്യവും ആത്മാര്ത്ഥതയും കനക്കുന്ന
ഭ്രാന്തതാപത്തിന്റെ പെരുമ്പറകള്
ഒരുപാടു ദൂരം പോകാനുണ്ടെന്നത് കവി പറഞ്ഞ പൊളിയല്ല.
ഒന്നാമത്തേത്.
കുളിമുറിയുടെ മണം
സോപ്പുമണം പരത്തുന്ന
ആവിയില്
വിങ്ങിനില്ക്കുന്നു,
കുളിമുറി
ഞാന് കടന്നുചെന്നിട്ടും
വെള്ളം തുറന്നിട്ടും
അറിയാതെ
ആരോ
കുളിച്ചിറങ്ങിപ്പോയതിന്റെ
ഓര്മ!
**
രണ്ടാമത്തേത്.
കിളി, ആകാശത്തോട്
ആകാശമേ
മഴവന്നാലും
നീയെന്റെ ചിറകെഴുത്തുകള്
ഓര്ത്തിരിക്കണേ
കുഞ്ഞുങ്ങള് കുട നിവര്ത്തുമ്പോള്
അതിനുള്ളില് കയറിക്കൂടി
കൂട്ടം ചേര്ന്നു പോകണേ
സൂര്യനെ,ചന്ദ്രനെ
നക്ഷത്രങ്ങളെ
നനയാതെ
കാത്തുകൊള്ളണെ
**
മൂന്നാമത്തേത്,
പട്ടം പറത്തല്
നഗരത്തിലെ
വീടിന്റെ മട്ടുപ്പാവില് നിന്ന്
ഞാന് നോക്കിനില്ക്കെ
പറന്നുയരുന്ന പട്ടമേ
നിന്റെ പിന്നില്
അന്തമറ്റഴിയുന്ന ഒരു നൂലുണ്ട
മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന
മെലിഞ്ഞ കൊച്ചുകൈകളുടെ
ഉടമയെ എനിക്കുകാണാം .
നാട്ടിന് പുറത്തെ
കൊയ്തുകഴിഞ്ഞ പാടത്ത്
കാറ്റത്തു തുള്ളിനിന്ന്
അവന് നിന്റെ നേര്ക്ക്
അഴിച്ചുവിടുന്ന നോട്ടത്തിന്റെ
നാട്ടുവെളിച്ചത്തിലല്ലേ
ഞാനും
ഈ മട്ടുപ്പാവും
വീടും നഗരം തന്നെയും
ഈ വൈകുന്നേരത്ത്
ഇങ്ങനെ നില്ക്കുന്നത്
**
നാലാമത്തേത്.
അടുക്കള
ഇരിപ്പുമുറി
കിടപ്പുമുറി
ഊണുമുറി
കുളിമുറി...
അടുക്കളമാത്രം
ഒരു മുറി അല്ലാത്ത
മുറികൂടാനാവാത്ത
മുഴുവന് മുറിവ്.
**
അഞ്ചാമത്തേത്.
പ്രണയം
യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ്
മനുഷ്യരും മരങ്ങളും
ജന്തുക്കളും മരിച്ചുപോയ
നഗരം
കേടുപറ്റാത്ത കെട്ടിടങ്ങളും
നടപ്പാതകളും
വഴിവിളക്കുകളും കൊണ്ട്
പരസ്യബോര്ഡുകളും
കല്പ്രതിമകളും
ട്രാഫിക് സിഗ്നലുകളും കൊണ്ട്
ഒരിക്കല്
ജീവന് സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വഴികളെ
മാറ്റിവരച്ച്
എല്ലാം പഴയമട്ടിലാക്കുമെന്ന്
വ്യാമോഹിക്കുന്നു
പാവം
സ്നേഹപൂര്ണ്ണം സുധീരം സുനാസ്തികം
ജീവിതാന്തര സൌന്ദര്യസൂചകം
നീലഗോളമുള്ച്ചേര്ന്ന് ഗാലക്സിയില്
ജ്വാലകള് വകഞ്ഞെത്തിയ ജാഗരം
എന്തതെങ്ങനെ എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ
എന്നു ചോദ്യം തൊടുക്കുമന്വേഷണം
ജീവജാല നാനാത്വത്തിലുണ്മതന്
നേര്മുഖം കാട്ടുമൂര്ജ്ജ പ്രചോദനം
ജ്ഞാനബന്ധുരം ചിന്താസുരഭിലം
സൂര്യരശ്മിപോല് സൂക്ഷമം സഹായകം
കാലബോധത്തില് നിന്നുയിര്ക്കോള്ളുമീ-
കാവ്യതീവ്രമാമുത്തരം നാസ്തികം
ഭാവസാന്ദ്രമഹാപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ
പ്രായകോശം പഠിച്ച രസാത്ഭുതം
കാന്തസൂചിയില് സാഗരാതിര്ത്തികള്
ചൂണ്ടിടുന്ന സഞ്ചാരിതന് സൌഹൃദം
ഭൌതികത്തിന്റെയുല്പന്നമാത്മാവ്
ലൌകികത്തിന്റെ ലീലയീ കല്പന
ഐഹികാനന്ദ തീക്ഷ്ണപ്രവാഹമായ്
നന്മ നല്കി ജ്വലിക്കുന്ന നാസ്തികം
(അപൂര്ണ്ണം)
