ആസകലം
ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു
എന്നുവെച്ച്
അടുപ്പുകൊള്ളിപോലെ
തീയാവാന് ദാഹിക്കുന്നില്ല
കട്ടിയായാലും കഴുക്കോലായാലും
വാതിലായും ജനലായും മാറുന്ന
തടികളെപ്പോലെ
ഉള്ളിനിണങ്ങിയ
ഉപയോഗമുള്ള
ഉണക്കം
പച്ചമരങ്ങള്
പുറന്തൊടിയില് നില്ക്കട്ടെ
ഉണക്കക്കമ്പുകള് കൊണ്ടുതീര്ത്ത
കിളിക്കൂടുകളും പേറി
കുറ്റിയറ്റ മനസ്സിന്റെ തേഞ്ഞ വിരലെല്ലുകള്
എഴുതിത്തയ്യാറാക്കുന്നു,
മനസ്സില് വച്ച് മൂടോടെ പറിഞ്ഞു പോയ ജീവിവര്ഗങ്ങളുടെ നീണ്ട പട്ടിക.
ഒരാള് അകത്തു കടന്ന്
അട്ടിയിട്ടുവച്ചതില് നിന്നോരോന്നോരോന്നെടുത്ത് വീശിക്കുടഞ്ഞു.
പൊടിപടലം തേട്ടിവന്നു.
അതൊന്നടങ്ങീട്ട് നമുക്കകത്തു കടക്കാം.
മൂര്ച്ചയേറിയ പൊടി രാകിത്തീര്ത്ത ശില്പങ്ങള്ക്കു പിന്നില്
പതുങ്ങുന്നു ജീവജാലങ്ങള്
മൂര്ച്ചയേറിയ പൊടി അറുത്തിട്ട കാട്ടിന് നടുവില്
മുക്രയിട്ടു നില്ക്കുന്നു സ്ഥലകാലങ്ങള്
ലോകം വിശാലമാക്കണമെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചു.
പൊടിമാത്രമായിരുന്നു തടസ്സം.
കാലഹരണപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാനായി
എന്റെ പഴയ കവിതകള്
ഞാന് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു നോക്കി
അപ്പോള്
ഒരിഷ്ടം ചോരതുപ്പുകയും
ഒരു രാത്രി ചീഞ്ഞു നാറുകയും
ചന്ദ്രകിരണങ്ങള് നുരഞ്ഞു പുളിച്ചു തുടങ്ങുകയും
ഓരോ ദിവസവും ഓരോ വരി അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും
ജീവിത വൈരാഗ്യം വന്ന്
കവിതകള് കൂട്ടത്തോടെ സന്യസിക്കാനിറങ്ങുകയും ചെയ്തു
മലഞ്ചരുവില് ഞാന് കാറ്റുകൊണ്ടു
ഇരുണ്ടകലുന്ന കരകള് താണ്ടി
കടലില് കപ്പലലഞ്ഞു
ഒരിക്കലും കാലഹരണപ്പെടുകയില്ല
ഒന്നും ആവിഷ്കരിക്കാന് കഴിയാത്തവന്റെ ദു:ഖം
