കൊത്തിയ മരമെല്ലാം
ശില്പങ്ങളായിപ്പോയി
കൊക്കിലെയിരയെല്ലാം
പുഷ്പങ്ങളായും മാറി.
ഞാനൊരു വെറും പക്ഷി
എനിക്കു വിശക്കുന്നു
ഹേ, പുതുകവികളേ,
വനദേവതമാരേ,
ദൂരദൂരത്തില് നീണ്ടു
കിടക്കുന്നൊരീ എംജീ
റോഡിനെ ഒരു കരിം
പുഴുവായ് തന്നീടുമോ?
വെയില്, കാറ്റ്, മരങ്ങള്, നിഴലുകള്.
വെളിയിലാരോ വരച്ചപോലങ്ങനെ
അയയില് വന്നിരിക്കുന്ന കിളിയുടെ
വയറുനോക്കി അനങ്ങാതെയിങ്ങനെ
'ഇവിടെയുണ്ടു ഞാന്'
എന്നറിയിക്കുവാന്
മധുരമായൊരു
കൂവല് മാത്രം മതി.
ഇവിടെയുണ്ടായി-
രുന്നു ഞാനെന്നതി-
ന്നൊരു വെറും തൂവല്
താഴെയിട്ടാല് മതി.
ഇനിയുമുണ്ടാകു-
മെന്നതിന് സാക്ഷ്യമായ്
അടയിരുന്നതിന്
ചൂടുമാത്രം മതി.
ഇതിലുമേറെ
ലളിതമായ് എങ്ങനെ
കിളികളാവി-
ഷ്കരിക്കുന്നു ജീവനെ?
